Κατά τις περιόδους έντονου καύσωνα, οι αστικοί χώροι πρασίνου όπως ο Εθνικός Κήπος, ο Λυκαβηττός και τα διάφορα αλσύλλια προσφέρουν μία κρίσιμη ανάσα δροσιάς και σκιάς για τους πολίτες και τους επισκέπτες της πόλης. Ωστόσο, η εφαρμογή του Δείκτη Επικινδυνότητας Πυρκαγιάς της Πολιτικής Προστασίας, ιδίως στην Κατηγορία 5 (κατάσταση συναγερμού), συχνά οδηγεί σε πλήρη απαγόρευση πρόσβασης ακόμα και σε τέτοιους χώρους, προκαλώντας ένα φαινομενικά αντιφατικό αποτέλεσμα καθώς οι πολίτες στερούνται του μοναδικού φυσικού καταφυγίου μέσα στον πυρακτωμένο αστικό ιστό.
Κάποιος σωστά θα αναφέρει ότι η πρόληψη των πυρκαγιών είναι απολύτως αναγκαία και ο δείκτης πυρκαγιάς αποτελεί σημαντικό εργαλείο προληπτικής διαχείρισης. Ωστόσο, η τυφλή εφαρμογή καθολικών απαγορεύσεων χωρίς διαφοροποίηση μπορεί να στερεί από τον αστικό πληθυσμό – και ιδιαίτερα από ευάλωτες ομάδες – τη δυνατότητα πρόσβασης σε δροσερούς, σκιερούς δημόσιους χώρους.
Ιδιαίτερα για τον Εθνικό Κήπο, που βρίσκεται στην καρδιά της Αθήνας και αποτελεί πόλο έλξης και για τουρίστες, η απουσία οργανωμένης επιτήρησης, δεν συνάδει με τη σημασία και τη λειτουργία του ως δημόσιου χώρου πρώτης ανάγκης κατά τη διάρκεια θερμικών επεισοδίων. Αντί της εύκολης λύσης του κλεισίματος, θα μπορούσε να προβλεφθεί ενίσχυση της επιτήρησης και των περιπολιών με εποχικό προσωπικό ή μέσω συνεργασιών με δημοτική αστυνομία και εθελοντές, εγκατάσταση αισθητήρων καπνού και θερμοκρασίας, βιντεοεπιτήρηση όπου ενδείκνυται, καθώς και καθορισμός ωρών πρόσβασης με επιτήρηση, παρά καθολική απαγόρευση.
Η σημερινή εποχή απαιτεί ευφυή και ισορροπημένη διαχείριση του αστικού χώρου, όπου η προστασία του περιβάλλοντος και η δημόσια υγεία δεν θα τίθενται σε τεχνητή αντιπαράθεση. Ο σωστός σχεδιασμός και η επένδυση σε υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό είναι η μόνη βιώσιμη απάντηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου